آموزش گرامر - جملات شرطی / Conditional Sentences

آموزش گرامر جملات شرطی / Conditional Sentences

در زبان انگلیسی راه‌های مختلفی برای ساخت جملات شرطی(Conditional Sentences) وجود دارد. از میان ساختارهای ممکن، چهار ساختار رایج به شرطی‌های نوع اول، صفر، دوم و سوم معروفند که در این مقاله از مقالات آموزش گرامر انگلیسی به بررسی آنها می‌پردازیم.

First Conditionals  گرامر جملات شرطی نوع اول

جملات شرطی نوع اول در زبان انگلیسی به جملاتی گفته می‌شود که شرط آنها امکان‌پذیر و به واقعیت نزدیک است.

If it rains, I’ll stay at home.

در جملۀ فوق احتمال بارندگی واقعی است یعنی امکان بارندگی وجود دارد. جملات شرطی از دو بند یا clause تشکیل می‌شوند: if clause و main clause.

if clause: If it rains

main clause: I’ll stay at home

در شرطی نوع اول، در if clause از زمان حال ساده و در main clause از آینده با will استفاده می‌شود.

If I have enough money, I’ll buy some new shoes.

She’ll be late if the train is delayed.

ترتیب بند‌ها مهم نیست و جملات شرطی را می‌توان با هر دو بند آغاز کرد.

If the weather is good, we’ll have a picnic.

We’ll have a picnic if the weather is good.

توجه کنید که اگر جمله با if clause شروع شود، بین دو بند، ویرگول قرار می‌گیرد.در main clause می توان به‌جای will از افعال مدال دیگر هم استفاده کرد.

If it’s sunny tomorrow, I might go to the beach.

If you come early, you can meet my brother.

گرامر جملات شرطی نوع صفر(Zero Conditionals)

در زبان انگلیسی شرطی نوع صفر زمانی به‌کار می‌رود که نتیجه همیشه روی دهد. به‌عنوان مثال، اگر آب به دمای صد درجه برسد، می‌جوشد. این جمله به شرایط خاصی اشاره نمی‌کند و به‌طور کلی درست است. نتیجه “if clause” همیشه “main clause” است.

If water reaches 100 degrees, it always boils.

همان‌طور که از مثال فوق مشخص است، در شرطی نوع صفر هر دو عبارت در زمان حال ساده هستند.

if clause: simple present: If water reaches 100 degrees

main clause: simple present: it always boils

در جملات شرطی نوع صفر، معمولا می‌توانیم بدون تغییر معنی، به‌جای if از when استفاده کنیم.

If people eat too much, they get fat.

If you touch a fire, you get burned.

People die if they don’t eat.

You get water if you mix hydrogen and oxygen.

Snakes bite when they are scared.

When babies are hungry, they cry.

شرطی نوع صفر برای دادن راهنمایی و دستور‌العمل نیز به‌کار می‌رود. برای این منظور، در main clause از جملۀ امری استفاده می‌کنیم.

If Bill phones, tell him to meet me at the cinema.

Ask Pete if you’re not sure what to do.

If you want to come, call me before 5:00.

گرامر جملات شرطی نوع دوم(Second Conditionals)

جملات شرطی نوع دوم در انگلیسی به جملاتی گفته می‌شود که شرط آنها غیر واقعی و تخیلی است.

If I were you, I would get ready as soon as possible.

در جملۀ فوق شرط غیر ممکن است، یعنی اگر من جای تو بودم، شرط خیالی است.

جملات شرطی از دو بند یا clause تشکیل می‌شوند: if clause و main clause.

if clause: If I were you

main clause: I would get ready as soon as possible

در شرطی نوع دوم، در if clause از زمان گذشته ساده و در main clause از would استفاده می‌شود.

  If we had more money, we would buy that house.

ترتیب بند‌ها مهم نیست و جملات شرطی را می‌توان با هر دو بند آغاز کرد.

She’d be more successful if she worked harder.

If she worked harder, she’d be more successful.

توجه کنید که اگر جمله با if clause شروع شود، بین دو بند، ویرگول قرار می‌گیرد.اگر در مورد توانایی صحبت می‌کنیم، در main clause می توانیم به‌جای would از could استفاده کنیم.

If I had a car, I could visit my friend.

در جملات شرطی نوع دوم، برای کلیه اشخاص، فعل to be به صورت were به‌کار می‌رود.

If he were more careful, he wouldn’t break everything.

گرامر جملات شرطی نوع سوم(Third Conditionals)

جملات شرطی نوع سوم برای صحبت از گذشته به‌کار می‌روند. اگر اتفاق A می‌افتاد، منجر به اتفاق B می شد. در واقعیت، نه اتفاق A و نه اتفاق B رخ داده‌اند. از این رو، جملات شرطی نوع سوم اتفاقات نظری و خیالی را شرح می‌دهند.

If I hadn’t spent all my money, I would’ve bought a computer.

در جملۀ فوق، شرط خلاف آن چیزی است که در واقعیت رخ داده، یعنی شخص تمام پولش را در واقعیت خرج کرده‌است. پس، کامپیوتر نخریده‌است.

جملات شرطی از دو بند یا clause تشکیل می‌شوند: if clause و main clause.

if clause: If I hadn’t spent all my money

main clause: I could’ve bought a computer.

در شرطی نوع سوم، در if clause از زمان گذشته کامل و در main clause از would have + past participle استفاده می‌شود.

He wouldn’t have missed the bus if he hadn’t overslept.

ترتیب بند‌ها مهم نیست و جملات شرطی را می‌توان با هر دو بند آغاز کرد.

If we had taken a taxi, we wouldn’t have missed the plane.

We wouldn’t have missed the plane if we had taken a taxi.

توجه کنید که اگر جمله با if clause شروع شود، بین دو بند، ویرگول قرار می‌گیرد.

فرزانه حیدری

عضویت در خبرنامه

درخبرنامه ما عضو شوید

برای دریافت جدیدترین مطالب سفیرمگ، در خبرنامه ما عضو شوید.

69 پاسخ

  1. سلام، ممنونم بابت اشتراک‌گذاری این مطلب. یک سؤال. آیا فعل در شرطی نوع اول می‌شه گذشته هم باشه؟
    If my uncle caught fish, he always gave us some.
    من عادت نداشتم توی شرطی نوع اول فعل گذشته ببینم. این مثال کتاب Oxford Practice Grammar Advanced بود برای مبحث Conditionals >> Real Conditionals.
    پس باورم اشتباه بوده تا الان؟ برای شرطی نوع اول بودن، فقط کافیه real باشه و زمان فعل می‌تونه حال، آینده یا حتی گذشته باشه؟

    1. سلام پارسا
      Present Real Conditional برای صحبت در مورد آنچه که معمولاً در موقعیت های زندگی واقعی انجام می دهید استفاده می شود.

      وقتی یک روز تعطیل دارم، اغلب به ساحل می‌روم.
      When I have a day off from work, I often go to the beach.
      اگر هوا خوب باشد، سارا پیاده به محل کار می رود
      If the weather is nice, Sarah walks to work.

  2. Hi Parisa. First I wanna appreciate you to prepare this useful article, in addition, I wanna ask a question, is that correct to use “will” after “if”? For instance, If I’ll go there, I’ll buy you a puppy.

    1. Hi Hosein . in conditional form we can not use if with will
      But there is an exepetion .you can use if with will IF you want to make a polite request for example
      If you’ll wait I”ll be back soon
      یعنی اگه لطف کنی یکم صبر کنی سریع برمیگردم

  3. سلام خیلی ممنون از مطالب مفید و کاربردیتون خیلی عالی توضیح دادید اگر میشه لطفا mix conditions رو هم توضیح بدید

    1. سلام ساحل . حتما توضیح میدم چرا که نه !
      میکس زمانیه که if clause با ماضی بعید میاد و main clause با would میاد . مثلا اگر با اون مرد ازدواج کرده بودم الان 5 تا بچه داشتم 🙂
      If I ‘d married that guy,I would have 5 kids

      If clause (condition) Main clause (result)
      If + past perfect present conditional
      If this thing had happened that thing would happen.
      یعنی اگر فلان اتفاق در گذشته افتاده بود الان اوضاع یه طور دیگه بود

  4. با تشکر از متن کاملتون اما چرا یجایی گفته If i were you?
    نباید was میشد؟!!

    1. سلام مائده سوال خوبی کردی . این مورد استثنا هست و همیشه در شرطی نوع دوم فاعل I با فعل were میاد . با was هم توی فیلما شنیده میشه ولی درست نیست و یک اشتباه رایجه

    1. ممنون از شما که برای ما کامنت میزارین که بدونیم چه جور مطالبی براتون مفیده

      1. سلام خیلی ممنون از مطالب مفید و کاربردیتون خیلی عالی توضیح دادید اگر میشه لطفا mix conditions رو هم توضیح بدید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *