آموزش گرامر زبان انگلیسی از مبتدی تا پیشرفته
به شهر گرامر انگلیسی سفیر خوش آمدید!
اینجا قرار است صفر تا صد گرامر زبان انگلیسی را با یکدیگر مرور کنیم و یاد بگیریم.
هر هفته بخش‌های جدیدی به شهر گرامر سفیر اضافه می‌شود و از شما دعوت میکنیم همراه ما در کوچه پس کوچه‌های شهر گرامر قدم بزنید تا نکات جدید و گرامرهای مهم زبان انگلیسی را با هم یاد بگیریم.
- تحریریه سفیرمگ
- مریم مهرمنش
- مریم مهرمنش
- مریم مهرمنش
- مریم مهرمنش
- مریم مهرمنش
تحریریه سفیرمگ
مقالات اخیر
مقالات اخیر برای شما از این قسمت در دسترس است.
عضویت در خبرنامه
درخبرنامه ما عضو شوید
برای دریافت جدیدترین مطالب سفیرمگ، در خبرنامه ما عضو شوید.
گرامر زبان انگلیسی، اسکلت اصلی یادگیری زبان است!
به شهر گرامر انگلیسی سفیر خوش آمدید!اگر زبان انگلیسی را یک ساختمان در نظر بگیریم، گرامر انگلیسی اسکلت اصلی این ساختمان محسوب می‌شود.
بدون وجود گرامر زبان انگلیسی، سازه‌ها در کنار هم قرار نمی‌گیرند و به سادگی از هم می‌پاشند. یکی از مهم‌ترین قسمت‌های یادگیری هر زبانی دستور زبان یا گرامر آن زبان است. این در حالیست که اکثریت افراد تصور می‌کنند که گرامر زبان انگلیسی کم اهمیت‌ترین قسمت این زبان است و بدون یادگیری گرامر انگلیسی هم می‌توان یک زبان را به‌طور کامل آموخت. این نگاه کاملاً اشتباه است.
در دنیای واقعی موقع صحبت کردن، سفارش یک غذا یا پاسخ دادن به یک تماس تلفنی، قطعاً انسانها مایل نیستند با کسی تعامل کنند که جملات اشتباه و بعضا خنده‌دار تولید میکند. در شبکه‌های اجتماعی نیز بیشتر افراد تمایل ندارند با کسی تعامل کنند که از گرامر ضعیف استفاده میکند.
اینجا قرار است صفر تا صد گرامر زبان انگلیسی را با یکدیگر مرور کنیم و یاد بگیریم.
هر هفته بخش‌های جدیدی به شهر گرامر سفیر اضافه می‌شود و از شما دعوت میکنیم همراه ما در کوچه پس کوچه‌های شهر گرامر قدم بزنید تا نکات جدید و گرامرهای مهم زبان انگلیسی را با هم یاد بگیریم.
آموزش صفر تا صد گرامر انگلیسی
نیاز به یادگیری گرامر زبان انگلیسی در افرادی که اهداف مختلفی از یادگیری زبان را دنبال می‌نمایند، متفاوت است. به طور مثال فردی که قرار است در یک دانشگاه خارجی تحصیل کند نسبت به فردی که انگلیسی را فقط در سفرهای تفریحی استفاده میکند نیاز بیشتری به یادگیری گرامر انگلیسی دارد. در هر دو صورت افراد باید در موقعیت‌های مختلف، چه موقعیت‌های روزمره و چه فضاهای رسمی جملات را با ساختار صحیح تولید نمایند و با شناخت ساختارهای گرامری پیچیده بتوانند معنی اصلی پیام را تحلیل و درک نمایند.
با ما در شهر گرامر انگلیسی سفیر همراه باشید تا صفر تا صد همه گرامرهای انگلیسی را آموزش ببینیم!
سلام
میشه بگید used to و would رو کجا استفاده میکنیم؟
سلام
از used to برای صحبت درباره چیزهایی که در گذشته صحت داشته‌اند ولی دیگر ندارند استفاده می‌شود.
There used to be a park here, but now there’s a shopping center.
از used to می‌توانیم هم برای بیان شرایط و هم برای بیان عادات استفاده کرد.
I used to live in Isfahan.
I used to go to the park every Friday.
از would می‌توان با کاربردی مشابه با used to استفاده کرد. به‌این معنی که با استفاده از آن چیزهایی که در گذشته حقیقت داشته‌اند ولی حالا دیگر حقیقت ندارند، مطرح می‌شوند.
When I was a child, my dad would read to me every night.
توجه کنید که با would تنها می‌توانیم درباره عادات صحبت کنیم و نمی‌توان از would برای توصیف شرایط استفاده کرد.
همانطور که می‌دانید، پس از used to و would از فعل ساده استفاده میکنیم.
سلام.
میشه درمورد
what`s advisable,necessary,preferable
توضیح بدهید؟
ممنون
سلام،
what’s advisable:
برای توصیه دادن می‌توانیم از سه ساختار استفاده کنیم:
۱٫ had better
had better برای توصیه‌های قوی استفاده می‌شود. عموما از had better برای توصیه‌های کلی و عمومی استفاده نمی‌شود.
در محاوره معمولا ‘d تلفظ نمی‌شود. I better go.
۲٫ ought to
ought to معنی مشابه با should دارد.
۳٫ might want to
might want to به معنی “It’s a good idea to” برای پیشنهاد و توصیه‌کردن استفاده می‌شود.
به‌طور مثال:
You’d better do (‘d =had) something quickly.
You’d better not add anything to my schedule.
I ought to do some volunteer work.
You ought to let them do the talking.
You might want to take a colleague with you.
What’s necessary:
برای بیان ضرورت می‌توان از have to استفاده کرد:
برای ضعیف کردن معنی have to می‌توان از going to استفاده کرد:
I’m going to have to do something about it.
در جملات مثبت، have to و have got to معنی مشابه دارند ولی have got to در جملات منفی استفاده نمی‌شود.
I’ve got to decide by next week.
You don’t have to spend time on this.
What’s preferable:
برای صحبت از آنچه ترجیح می‌دهیم می‌توان از would rather استفاده کرد.
I’d rather (not) stay in my current job
سلام ببخشید میشه درمورد
talking about the future
توضیح بدهید.
___________________________
will
will or be going to
present continuous or be going to
simple present
___________________________
این ساختار ها
بسیار ممنون!
سلام،
عموما برای صحبت از آینده از will یا be going to استفاده میکنیم.
will:
برای ساختن جملات آینده ساده می‌توانیم از will استفاده کنیم. پس از will همیشه از شکل پایه فعل استفاده می‌شود. در شرایط زیر از will استفاده میکنیم.
۱٫ هنگامی که درمورد وقایع و حقایقی صحبت میکنیم که گوینده در آنها بی‌تاثیر است.
The sun will rise at 6.30 tomorrow.
۲٫ هنگام پیش‌بینی کردن وقایع آینده.
In the year 2050 all students will have their own computers in school.
۳٫ تصمیماتی که در لحظه گرفته و بیان می‌شوند.
Hang on! I’ll have a word with you.
be going to:
از be going to برای بیان قصد‌ها (intentions) استفاده می‌شود. این بدان معنی‌است که هر گاه تصمیمی بگیریم و پس از گرفتن تصمیم، بخواهیم دربارۀ آن صحبت کنیم از این ساختار استفاده میکنیم. به طور مثال:
Bob has won the lottery. He says he’s going to buy a Porsche.
We’re not going to paint our bedroom tomorrow.
برای پیش‌بینی وقایعی که در آینده رخ خواهند داد هم می‌توان از be going to استفاده کرد. این ساختار به‌خصوص در شرایطی که پیش‌بینی بر پایه شواهد موجود باشد، به‌کار می‌رود.
The sky is very black. It’s going to snow.
در جملات فوق شرایط حال ، آسمان تیره، ساعت و ماشین تصادف کرده، به ما در انجام پیش‌بینی کمک می‌کنند.
در برخی شرایط که از آینده اطمینان داریم، می توانیم از افعال حال برای بیان وقایع در آینده استفاده کنیم.
۱٫ برای وقایعی که زمان‌بندی شده‌اند و طبق جدول زمانی پیش می‌روند، می‌توانیم از حال ساده استفاده کنیم.
We have a lesson next Monday.
The train arrives at 6.30 in the morning.
The holidays start next week.
It’s my birthday tomorrow.
۲٫ برای صحبت از برنامه‌های ریخته شده، به‌خصوص هنگامی که زمان یا مکان آنها مشخص شده باشد، یا با شخصی دیگر هماهنگ شده باشند، می‌توانیم از حال استمراری استفاده کنیم.
I’m playing football tomorrow.
They are coming to see us tomorrow.
We’re having a party at Christmas.
سلام خسته نباشید.
لطفا گرامر توصیف مقدار غذا ها رو توضیح بدید:مثلا a little,a few و … که در چه حالت هایی استفاده می شوند.
و اینکه تفاوت used و would برای توصیف کاری که در گذشته انجام میشده و دیگر انجام نمی شود،چیست؟
با تشکر…
سلام،
۱٫ در توصیف مقدار و تعداد، باید به قابلشمارش یا غیرقابل‌شمارش بودن اسم دقت کنید.
برای اسامی قابل شمارش از: a few، some، many و a lot of استفاده میکنیم.
برای اسامی غیرقابل‌شمارش از: a little، some، much و a lot of استفاده میکنیم. مثلا:
a few apples, a little milk
some bananas, some water
a lot of beans, a lot of sugar
به یاد داشته باشید که اسامی قابلشمارش بعد از این حروف همواره به‌صورت جمع استفاده می‌شوند.
۲٫ تفاوت used to و would در این است که از used to می‌توانید برای توصیف کارهای انجام شده و حالت‌های موجود استفاده کنید ولی would فقط برای کارهای انجام شده استفاده می‌شود.
I used to play football.
I used to live on a farm.
I would play football.
در واقعیت معمولا متن را با used to شروع میکنیم چون would با توجه به context می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد.
سلام
برای تقویت گرامر چه کتابی را پیشنهاد میکنین
سطح ۴۰۳ سفیر هستم
سلام،
برای سطح intermediate کتاب Intermediate Grammar in Use می‌تواند برایتان مفید باشد.
کتاب‌های دیگری هم هست، مثل:
Oxford Practice Grammar (سطح‌بندی دارد)
Fundamentals of English Grammar
Practical English Usage
سلام
میشه همه ی شکل هاشو بگین ….
یا فقط want وwas هست
سلام
متاسفانه سوالتان را متوجه نمی‌شوم. همه اشکال چه ساختاری مورد نظرتان است؟
سلام و خسته نباشید میشه لطفا درباره ی Relative clauses
( Who , that , which )
( Object relative clauses و Subject relative clauses )
Refer to people and refer to things برای من با مثال توضیح دهید
ممنون ????
سلام
relative clause ها معمولا با who، that و which شروع می‌شوند. اگر relative clause برای توصیف شخص به‌کار رود، می‌توان از who یا that استفاده کرد که در مکالمه who رایج‌تر است.
He is the teacher who taught me math.
اگر از relative clause برای توصیف اشیا به‌کار رود، می‌توان از which یا that استفاده کرد که that رایج‌تر است.
I found the book that he recommended.
Relative clauseها با توجه به نقش دستوری who، which و that به دو دسته Subject relative clause و Object relative clause تقسیم می‌شوند.
He’s the person who helped me.
در جمله بالا who فاعل فعل help است و subject relative clause داریم.
He’s the person who I helped.
در این جمله who مفعول فعل help است (فاعل I است) و object relative clause داریم.
زمانی که object relative clause داریم، می‌توانیم به دلخواه relative pronoun را حذف کنیم.
He’s the person I helped.
سلام اگه میشه درباره manner adverbs توضیح فرمایید
خیلی ممنون
قید‌های حالت یا adverbs of manner قیدهایی هستند که به ما چگونگی انجام کاری را می‌گویند، مثل: noisily یا quickly.
این قیدها اغلب در پایان جمله قرار می‌گیرند ولی قیدهایی که به ly ختم شوند، در میانه جمله، بعد از فعل کمکی و قبل از فعل اصلی، نیز قرار می‌گیرند.
We asked permission politely.
We politely asked permission.
سلام ببخشید اگر میشه درباره be allowed to توضیح فرمایید????
سلام،
be allowed to به‌معنی اجازه داشتن است. با تغییر دادن فعل be می‌توان زمان عبارت را تغییر داد. به‌عنوان مثال:
I’m not allowed to stay out late. حال ساده است و یک قانون کلی را بیان میکند.
We weren’t allowed to leave our rooms. گذشته ساده است و یک رویداد در زمان گذشته را بازگو میکند.
سلام میشه لطفا تفاوت معنایی این دو رو بگید ممنون. به طور مثال
You should be wotking و you should work.
سلام،
تفاوت این دو جمله شبیه تفاوت حال ساده و حال استمراری است.
You should work جمله کلی است و یک حقیقت را بیان میکند.
You should be working درباره همین الان است، یعنی تو باید الان مشغول کار کردن باشی.