از دنیای تصویر تا دنیای زبان
هر فیلم جهانی کوچک است که در آن واژهها، سکوتها، نگاهها و انتخابها قصهای را پیش میبرند. تماشاگر با توجه به لحن شخصیتها، احساسات و نشانهها را درمییابد و میان گفتهها و ناگفتهها پیوند برقرار میکند. از همین رو، سینما میتواند دریچهای به سوی زبانی باشد که در دل موقعیتها، روابط و احساسات جریان دارد.
با همین نگاه، ایونت CINBAL واحدهای فردیس در دوم مهرماه ۱۴۰۵، با نمایش فیلم «Spider-Man: No Way Home» در فرهنگسرای گلستان برگزار شد. این برنامه با استقبال چشمگیر دانشجویان روبهرو شد و نزدیک به ۱۰۰ دانشجو و شش استاد در آن حضور داشتند. تماشای فیلم، فرصتی برای پیوند سرگرمی و یادگیری در فضایی متفاوت از کلاس درس فراهم کرد. همچنین، پذیرایی و هدایای متناسب با مضمون فیلم به صمیمیتر شدن فضای برنامه کمک کرد.
سینما؛ کلاس زندهای از زبان
یکی از ظرفیتهای ارزشمند فیلم، قرار گرفتن زبان در بستر موقعیتهای واقعی است. در کلاس، ممکن است معنای یک عبارت را از فرهنگ لغت بیاموزیم؛ اما در فیلم، همان عبارت را همراه با چهرۀ گوینده، آهنگ صدا، رابطۀ او با دیگران و اتفاقات صحنه میشنویم. این پیوند به درک ظرافتهایی کمک میکند که ترجمه بهتنهایی از انتقال آنها ناتوان است؛ تفاوت شوخی با طعنه، صمیمیت با بیاعتنایی یا اطمینان با تردید.
تماشای فیلم همچنین گوش را با ریتم طبیعی زبان آشناتر میکند. شخصیتها همیشه شمرده و مطابق الگوهای کتابهای آموزشی صحبت نمیکنند؛ گاهی واژهها را به هم پیوند میدهند، جملهها را کوتاه میکنند یا از اصطلاحات روزمره بهره میبرند. تصویر نیز با فراهم کردن سرنخهای دیداری، به درک معنای گفتوگوها کمک میکند؛ حتی زمانی که همۀ واژهها برای مخاطب آشنا نیستند.
از تماشا تا فهم و بیان
تماشای فعال فیلم میتواند فراتر از دنبالکردن داستان یا خواندن زیرنویس باشد. توجه به رفتار شخصیتها، حدس زدن ادامۀ ماجرا و تشخیص احساسات پنهان در گفتوگوها، ذهن را به مشارکت فرامیخواند. در ایونتCINBAL فردیس نیز پس از نمایش فیلم، پرسشهایی با محوریت داستان و شخصیتهای آن مطرح شد و دانشجویان با شور و اشتیاق در بحثها مشارکت کردند. آنها با علاقه به پرسشها پاسخ میدادند، برداشتهای خود را به زبان انگلیسی بیان میکردند و دربارۀ شخصیتها و اتفاقات فیلم به تبادل نظر میپرداختند.
شنیدن دیدگاههای متفاوت و توضیح دلایل هر برداشت، فضای پویایی برای تعامل و گفتوگو ایجاد کرد؛ فضایی که در آن دانشجویان ضمن لذت بردن از برنامۀ جمعی، فرصت یافتند آموختههای زبانی خود را در موقعیتی واقعیتر به کار بگیرند و مهارت بیان دیدگاههایشان را تقویت کنند.
تجربهای که ادامه پیدا میکند
یک فیلم واحد میتواند در ذهن هر تماشاگر، معنایی متفاوت پیدا کند؛ یکی با شخصیتی همدل میشود، دیگری جزئیاتی را به خاطر میسپارد و فردی دیگر از صحنهای برداشتی متفاوت دارد. به اشتراک گذاشتن این دریافتها، تماشای فیلم را به تجربهای جمعی و چندصدایی تبدیل میکند؛ تجربهای که کنجکاوی را برمیانگیزد و زمینهای برای شنیدن و بیان دیدگاهها فراهم میآورد.
ایونتCINBAL در فردیس، نمونهای از تلاش سفیر برای پیوند دادن آموزش زبان با علاقهمندیهای فرهنگی و اجتماعی دانشجویان بود؛ جایی که سینما، سرگرمی و آموزش در کنار یکدیگر قرار گرفتند. چنین برنامههایی نشان میدهند که یادگیری زبان میتواند از دل علاقهمندیهای فرهنگی و موقعیتهای اجتماعی نیز جریان پیدا کند. گاهی یک فیلم، نقطۀ آغاز گفتوگویی تازه است؛ گفتوگویی که زبان را از کتاب و کلاس به زندگی نزدیکتر میکند.