آموزش کامل تفاوت when و while

تفاوت بین “while” و “when” یکی از موضوعاتی است که اغلب در زبان انگلیسی مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند گیج‌کننده باشد. برای رفع ابهام می‌توانیم با توضیح موارد استفاده از “when” و “while”، نکاتی که هنگام استفاده از آن‌ها باید به آن توجه کرد، و چگونگی تشخیص این دو رابط از یکدیگر شروع کنیم.

تفاوت معنایی when و while در جمله

“when”

وقتی می‌خواهیم در جمله به این معنی برسیم که در یک لحظه و زمان خاص یک عمل انجام شده، باید از کلمه‌ی “when” استفاده کنیم. در ادامه با مثال‌های متعدد به بررسی بهتر معنای “when” می‌پردازیم.

1. When the phone rang, I was watching TV.

وقتی تلفن زنگ زد، داشتم تلویزین تماشا می‌کردم.

در مثال بالا، “when” یک اتفاق کوتاه و لحظه‌ای (زنگ زدن تلفن) را توصیف می‌کند.

2. When they came, she was studying.

وقتی آن‌ها آمدند، آن خانم درحال درس خواندن بود.

“when” در این جمله، لحظه‌ی کوتاهی از آمدن آن‌ها را نشان می‌دهد، درحالی که عمل دیگری قبل از آن درحال انجام بوده است. (درس خواندن آن خانم)

3. When he went out, it was snowing.

وقتی آن مرد به بیرون رفت، داشت برف می‌بارید.

باریدن برف عملی نیست که در لحظه انجام شود، بلکه زمان طولانی‌تری را به خود اختصاص می‌دهد. اما خارج شدن آن مرد از خانه برای یک لحظه است.

“While”

کلمه‌ی “while”، در لغت به “درحالی که” معنی می‌شود. در ادامه در دو دسته، به معنی “while” می‌پردازیم.

• مدت زمان یا عمل طولانی:

بیشتر برای توصیف دو عمل که به طور همزمان درحال انجام هستند یا در مدت زمان خاصی ادامه دارند، از while استفاده می‌شود.

برای مثال:

1. I was cooking while she was setting the table.

من داشتم آشپزی می‌کردم، درحالی که او میز را می‌چید.

اینجا کلمه‌ی “while”، نشان می‌دهد که هر دو عمل برای مدتی در جریان بودند.

2. We took a photo while you were asleep.

ما عکس گرفتیم، درحالی که تو خواب بودی.

زمان خوابیدن تو، مدت طولانی‌تری را سپری کرده تا عکس گرفتن ما.

3. He had sprained his ankle while he was playing tennis.

درحالی که داشت بازی می‌کرد، مچ پاش پیچید.

بازی کردن او، زمان بیشتری برده است و پیچیدن مچ پا بسیار سریع اتفاق افتاده است.

• تاکید بر هم زمانی:

وقتی می‌خواهیم به صراحت درباره دو عمل که درحال انجام هستند صحبت کنیم، از “while” استفاده می‌کنیم.

1. He listened to music while working on his project.

او درحالی که روی پروژه‌اش کار می‌کرد، به موسیقی (هم) گوش می‌داد.

2. They were dancing while the DJ was playing.

آن‌ها درحالی می‌رقصیدند که دی‌جی داشت موسیقی پلی می‌کرد.

در هردوی این جملات، دو فعالیت همزمان درحال انجام بوده‌اند و کلمه‌ی “while” بر این موضوع تاکید دارد. پس این دو کلمه، با اینکه هر دو در بیان لحظه و زمان اتفاق کارها تاکید می‌کنند، اما به صورت اختصاصی باید از آن‌ها در جایگاه درستشان استفاده کرد.

تفاوت ساختاری when و while در جمله

کلمات “when” و “while” به عنوان قید زمان در جمله قرار می‌گیرند و جملات وابسته (Dependent Clause) را می‌سازند که برای تکمیل معنی آن، نیاز به جمله‌ی دیگریست که به آن جمله مستقل (Independent Clause) می‌گویند. فرقی نمی‌کند از کدام یک از این دو کلمات استفاده می‌کنیم، اگر جمله‌ای که با “while” و “when” شروع شده در ابتدا نوشته شود، برای نوشتن جمله‌ی بعدی (جمله مستقل)، حتما نیاز به استفاده از ویرگول یا comma است. اما اگر “when” و “while” در وسط جمله بیایند، و جمله وابسته، آخرین جمله باشد، نیازی به گذاشتن (،) در وسط جمله نیست.

“when”

1. کلمه “when” به عملی اشاره دارد که در یک لحظه یا زمان مشخص رخ داده است. بنابراین، باید از ساختار گرامری‌ای استفاده کنیم که همین مفهوم را منتقل کند. در زبان انگلیسی، زمانی که می‌خواهیم به یک عمل در گذشته و در یک زمان مشخص اشاره کنیم، از زمان گذشته ساده (simple past) استفاده می‌کنیم. بنابراین زمانی‌که می‌خواهیم از “when” در جمله برای توضیح فعالیتی در گذشته که زمان مشخصی دارد صحبت کنیم، باید simple present رو در فعل آن جمله لحاظ کنیم.

اما خب، چون جمله‌ای که با “when” ساخنه می‌شود، یک جمله‌ی وابسته است و نیاز به جمله‌ی دیگر برای تکمیل آن دارد، باید جمله‌ی دیگری نیز بعد از آن وجود داشته باشد. با توجه به موضوع و زمان اتفاق فعالیت‌ها، جملات مستقلمان می‌توانند به دو دسته تقسیم می‌شوند:

1. Past continuous
2. Simple past

نمونه ساختار جمله مستقل با Past continuous

When + simple past, past continuous

در این حالت از جمله، ما “when” و گذشته ساده را به عنوان جمله‌ی وابسته و گذشته‌ی استمراری را (Present continuous) به عنوان جمله‌ی مستقل خواهیم داشت.

در این جملات، “when” به عملی اشاره می‌کند که دقیقاً وسط، قبل، و یا بعد از عملی دیگر که از قبل در حال انجام بوده، اتفاق افتاده است.

When you came home, I was cooking.

وقتی تو به خانه آمدی، من داشتم آشپزی می‌کردم.

در جمله‌ی بالا، معنی به این صورت است که: من از قبل درحال آشپزی بودم و تو در یک لحظه و زمان خاص به خانه آمدی.

به جمله‌ی بعد دقت کنید:

Students were talking when the teacher entered the class.

دانش‌آموزان درحال صحبت کردن بودند وقتی معلم وارد کلاس شد.

دانش‌آموزان قبل از وارد شدن معلم درحال صحبت بودند و ورود معلم در یک زمان خاص و در یک لحظه اتفاق افتاده است.

When + simple past.

در مواقعی که می‌خواهیم انجام چندتا کار را به صورت پشت سر هم در زمانی مشخص، نشان دهیم از ترکیب بالا استفاده می‌کنیم. می‌توانیم در هر دو جمله‌ی وابسته و مستقل از گذشته ساده یا simple present استفاده کنیم. به مثال زیر دقت کنید:

When we arrived, he went to the cinema.

وقتی که ما رسیدیم، او به سینما رفت.

یعنی رسیدن ما به عنوان عملی است که اول انجام شده و در پی آن، آن مرد به سینما رفته است.

مثالی دیگری را بررسی می‌کنیم:

When she finished her work, her husband picked her up.

وقتی که آن خانم کارش تمام شد، همسرش به دنبالش آمد.

آمدن همسر به دنبال آن خانم، در پی تمام شدن کار ایشان مطرح شده است، پی دو عملی دیده می‌شود که از پس همدیگر انجام شده است.

“While”

همانطور که در بخش تفاوت معنایی “when” و “while” به آن اشاره کردیم، کلمه‌ی “while” زمانی در جمله حضور می‌یابد که بخواهد معنی و مفهوم کاری که درحال انجام بوده است را بیان کند. در تمامی زمان‌های گرامر انگلیسی، “درحال انجام” به گرامر continuous بر می‌گردد. چون ما داریم درباره تجربه‌ای از گذشته که مدتی در حالل انجام بوده است، صحبت می‌کنیم.

پس در کنار کلمه‌ی “while” به گرامر past continuous یا همان گذشته ساده نیاز داریم. اما جمله‌ای که با “while” شروع می‌شود، یک جمله‌ی وابسته است و برای تکمیل جمله‌ی کلی، جمله‌ی مستقل ضروری است. درست برعکس جمله‌ای که با “when” ساخته می‌شود، در جملاتی که با “while” شروع می‌شوند. گذشته استمراری در قسمت جمله‌ی وابسته و گذشته ساده در قسمت جمله مستقل استفاده می‌شود. به مثال زیر دقت کنید:

While they were playing, Sam called them.

درحالی که آن‌ها داشتند بازی می‌کردند، سم آن‌ها را صدا زد.

بازی کردن آن‌ها، عمل و فعالیتی بوده است که مدت زمانی به طول انجامیده است (هم بخاطر وجود “while” و هم برای گذشته استمراری). صدا زدن سم در یک لحظه زمان خاص در بین بازی آن‌ها انجام شده است که گذشته ساده برای آن بهترین انتخاب است.
به مثال دیگری توجه کنید:

Time passed quickly while we were having fun.

زمان خیلی سریع گذشت، وقتی که ما در حال تفریح بودیم. یا زمان خیلی سریع گذشت، درحالی که داشت به ما خوش می‌گذشت.

گذشتن زمان و سرعت آن، درست در زمانی که ما درحال گوش گذرانی بودیم و تفریح ما کاری بوده است که برای مدتی ادامه داشته است.

نتیجه گیری

تفاوت بین «when» و «while» در نقش‌های خاص آن‌ها در نشان دادن زمان است. «When» معمولاً به یک لحظه یا رویداد خاص اشاره می‌کند و اغلب بر یک نقطه معین در زمان تأکید دارد. در مقابل، «while» مفهوم اعمال یا رویدادهایی را منتقل می‌کند که به طور همزمان یا در یک بازه زمانی پیوسته رخ می‌دهند. درک این تفاوت به انتقال دقیق‌تر معنای مورد نظر کمک کرده و وضوح بیشتری به ارتباطات می‌بخشد.

تمرین

در آخر، تعدادی تمرین را برای شما آماده کردیم که با انجام آن به ارزیابی آنچه بالا توضیح داده شد، می‌پردازیم.

1. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

_____ I was walking to school, it started raining.

a) When
b) While

2. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

I hurt my ankle _____ I was playing football.

a) When
b) While

3. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

He was cooking dinner _____ she set the table.

a) When
b) While

4. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

_____ the movie ended, we went out for ice cream.

a) When
b) While

5. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

They were laughing _____ the teacher walked into the classroom.

a) When
b) While

6. Question: Choose the correct word to complete the sentence:

She stayed calm _____ everyone else was panicking.
a) When
b) While

Answer key:

1. B
2. B
3. A
4. A
5. A
6. B